Η πορεία του πολέμου στην Ουκρανία (25 Ιουνίου 2026)

Ο ρωσικός στρατός έχει πλησιάσει το κύριο οχυρό της ουκρανικής άμυνας στο Ντονμπάς. Θα μπορέσουν οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις να αντέξουν αυτή την επίθεση; 

Η καλοκαιρινή επίθεση του ρωσικού στρατού απέδωσε τα πρώτα σημαντικά αποτελέσματά της. Παρά τον αργό ρυθμό προέλασης στις αρχές Ιουνίου, μέχρι το τέλος του μήνα, οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις είχαν επιτύχει σημαντικούς τακτικούς στόχους στην κύρια κατεύθυνση. Κατάφεραν να προωθηθούν προς το συγκρότημα Κραματόρσκ και Σλαβιάνσκ από τρεις κατευθύνσεις ταυτόχρονα: καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος της πόλης Κωνσταντίνοφκα, νότια του Κραματόρσκ, διασπώντας την αμυντική γραμμή των ουκρανικών δυνάμεων νότια του ποταμού Σεβέρσκι Ντόνετς προς το Σλαβιάνσκ και εξαπολύοντας επίθεση στην πόλη Λιμάν βόρεια του ποταμού. Ωστόσο, η επίμονη φύση των μαχών δεν υπόσχεται στις ρωσικές δυνάμεις μια γρήγορη διάσπαση στα περίχωρα του Κραματόρσκ και του Σλαβιάνσκ. Για να το πετύχουν αυτό, θα χρειαστεί να διεξάγουν αρκετές ακόμη παρόμοιες επιχειρήσεις, καθεμία από τις οποίες απαιτεί αρκετούς μήνες προετοιμασίας. Η διοίκηση των Ουκρανικών Δυνάμεων πιθανότατα θα πρέπει να επανεξετάσει την προσέγγισή της στην υπεράσπιση του βόρειου τμήματος του Ντονμπάς: μέχρι στιγμής, τα ουκρανικά στρατεύματα έχουν καταφέρει να επιβραδύνουν την ρωσική προέλαση, αλλά όχι να την σταματήσουν.

Οι μάχες στα περίχωρα της μεγάλης πόλης Κονσταντίνοφκα (μεγαλύτερη από το Ποκρόφσκ, που είχε προηγουμένως καταληφθεί από τις Ρωσικές Δυνάμεις) ξεκίνησαν στα τέλη Οκτωβρίου 2025, αμέσως μετά την επιτυχή εκκαθάριση των βόρειων παρυφών του οικισμού Τορέτσκ από τα ρωσικά στρατεύματα μετά από μήνες μαχών (οι μάχες εκεί διήρκεσαν ένα χρόνο).

Δύο ομάδες κρούσης από τη Νότια Στρατιωτική Περιφέρεια δημιουργήθηκαν για να εισβάλουν στην Κονσταντίνοφκα: η μία βασισμένη στον 8ο Στρατό Συνδυασμένων Όπλων και η άλλη στο 3ο Σώμα Στρατού. Η πρώτη προέλασε από τα νότια, από το Τορέτσκ, ενώ η δεύτερη προέλασε από τα ανατολικά, από τα περίχωρα του Τσάσοφ Γιαρ.

Οι Ουκρανικές Δυνάμεις κατάφεραν να δημιουργήσουν μια ισχυρή άμυνα στα νότια και νοτιοανατολικά περίχωρα της Κονσταντίνοφκα, την οποία τα ρωσικά στρατεύματα δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η τακτική της διείσδυσης μικρών ομάδων εφόδου μέσω της αστικής περιοχής, που εφάρμοσαν με επιτυχία οι Ρωσικές Δυνάμεις κατά την επίθεση στο Ποκρόφσκ, ήταν ανεπιτυχής: οι φαινομενικά αποκομμένες μονάδες των Ουκρανικών Δυνάμεων στα νότια της πόλης συνέχισαν να μάχονται και μάλιστα να αντεπιτίθενται. Τους τελευταίους μήνες, οι Ρωσικές Δυνάμεις έχουν επικεντρωθεί στην αναστάτωση της εφοδιαστικής, εξαπολύοντας επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και αεροπορικές βομβιστικές επιθέσεις στους κύριους δρόμους βόρεια της Κονσταντίνοφκα, καθώς και στα φράγματα των δεξαμενών στον ποταμό Κρίβι Τόρετς, ο οποίος διασχίζει την πόλη. Σύντομα, μονάδες των Ουκρανικών Δυνάμεων στο νότο έπρεπε να βασίζονται αποκλειστικά σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη (αρχικά, τόσο ιπτάμενα όσο και επίγεια, και αργότερα, αποκλειστικά σε UAV).

Ταυτόχρονα, δύο ρωσικές ομάδες μάχης άρχισαν να περικυκλώνουν την πόλη κατά μήκος των δυτικών και ανατολικών προαστίων της, μέσω των δορυφορικών χωριών Ιλίνοφκα και Νοβοντιμίτροφκα. Μια άλλη ομάδα προέλασε προς το κέντρο κατά μήκος του ποταμού Κρίβι Τόρετς.

Μέχρι τα μέσα Ιουνίου, και οι τρεις ομάδες έφτασαν στα βόρεια προάστια της πόλης, αποκόπτοντας τους δρόμους που οδηγούσαν στο Κραματόρσκ. Τις τελευταίες ημέρες, κρίνοντας από το βίντεο, η αντίσταση των ουκρανικών drones στην προέλαση των ρωσικών επιθετικών αεροσκαφών έχει αποδυναμωθεί: οι Ουκρανικές Δυνάμεις πιθανότατα αναγκάστηκαν να μεταφέρουν τους χειριστές των drones τους από την πόλη σε πιο απομακρυσμένες θέσεις. Αυτό πιθανότατα υποδηλώνει ότι η μοίρα της πόλης είναι προδιαγεγραμμένη.

Εν τω μεταξύ, οι ουκρανικές θέσεις παραμένουν στις νότιες και κεντρικές περιοχές, υπόκεινται σε συνεχείς βομβαρδισμούς από τις ρωσικές δυνάμεις. Η επίθεση στην μητροπολιτική περιοχή Ποκρόφσκ και Μίρνογκραντ καταδεικνύει ότι μπορούν να αντέξουν εκεί, σχεδόν πλήρως περικυκλωμένες, για αρκετές ακόμη εβδομάδες. Μεμονωμένες εστίες αντίστασης παρατηρούνται ακόμη και στα νότια προάστια της Κονσταντίνοφκα.

Οι Ουκρανικές Δυνάμεις πιθανότατα θα επιχειρήσουν να δημιουργήσουν μια νέα αμυντική γραμμή στα βόρεια περίχωρα της Κονσταντίνοφκα (όπως έκαναν με το Ποκρόφσκ) για να αποτρέψουν τον εχθρό από το να προχωρήσει βαθύτερα στην μητροπολιτική περιοχή του Κραματόρσκ. Αυτή η γραμμή θα κατασκευαστεί ενώ οι Ρωσικές Δυνάμεις θα συνεχίσουν να εκκαθαρίζουν την πόλη από τυχόν εναπομείνασες ουκρανικές μονάδες.

Η πτώση της Κονσταντίνοφκα θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα σε γειτονικές περιοχές: για παράδειγμα, οι ρωσικές δυνάμεις θα μπορούσαν να επιτεθούν από τα ανατολικά και τα δυτικά προς την Ντρουζκόβκα, φτάνοντας έτσι στα νώτα των Ουκρανικών Δυνάμεων. Δυτικά της Ντρουζκόβκα, οι Ρωσικές Δυνάμεις σταμάτησαν πριν από αρκετούς μήνες στην κοιλάδα του ποταμού Καζένι Τόρετς κοντά στη Σοφιγίφκα και την Τορέτσκογιε. Μετά την κατάληψη της Κονσταντίνοφκα, θα μπορούσαν να επιχειρήσουν να επαναλάβουν την επίθεση. Δυτικά της Ντρουζκόβκα, οι ρωσικές δυνάμεις έχουν δημιουργήσει αρκετά προγεφυρώματα στο κανάλι Σεβέρσκι Ντόνετς-Ντονμπάς, με προφανή στόχο να ξεκινήσουν μια προέλαση από εκεί προς την Ντρουζκόβκα ή ακόμα και το Κραματόρσκ.

Μάχες στο Σεβέρσκι Ντόνετς

Ο ρωσικός στρατός συνεχίζει τις προσπάθειές του να προχωρήσει προς το Σλαβιάνσκ κατά μήκος και των δύο οχθών του ποταμού Σεβέρσκι Ντόνετς.

Στη βόρεια όχθη, ο κύριος στόχος των Ρωσικών Δυνάμεων είναι η πόλη Λιμάν, ένας τοπικός κόμβος δρόμων. Έφτασαν στα περίχωρά της το φθινόπωρο του 2025, αλλά έκτοτε έχουν εμπλακεί σε σφοδρές αντεπιθέσεις γύρω και εντός της πόλης με μονάδες των Ουκρανικών Δυνάμεων, οι οποίες προσπαθούν να απωθήσουν τις ρωσικές δυνάμεις.

Ταυτόχρονα, μια άλλη ρωσική δύναμη, που προχωρούσε μέσα από τους λόφους από το Σεβέρσκ κατά μήκος της νότιας όχθης του ποταμού, προσπαθούσε να φτάσει στην υδροληψία του καναλιού Σεβέρσκι Ντόνετς-Ντονμπάς.

Οι δύο επιθέσεις συνδέονται στενά με έναν κοινό στόχο: στο βορρά, οι Ρωσικές Δυνάμεις σχεδιάζουν να εγκατασταθούν κατά μήκος του ποταμού απέναντι από το Σλαβιάνσκ, ενώ η νότια δύναμη πρόκειται να προωθηθεί κατά μήκος του ποταμού για να καταλάβει τις διαβάσεις και να καθαρίσει ολόκληρη την περιοχή μεταξύ του ποταμού και του καναλιού. Μαζί, μπορούν τελικά να περικυκλώσουν την περιοχή του Σλαβιάνσκ από δύο πλευρές και να δημιουργήσουν τις συνθήκες για μια επίθεση στην πόλη αυτή, καθώς και στο Κραματόρσκ στην άλλη όχθη του καναλιού.

Οι ουκρανικές αντεπιθέσεις ανατολικά και δυτικά του Λιμάν καθυστέρησαν την επίθεση στην πόλη για αρκετούς μήνες. Ωστόσο, οι Ρωσικές Δυνάμεις κατάφεραν να συγκεντρώσουν δυνάμεις στα περίχωρα και στο παρακείμενο δάσος. Και τον Ιούνιο, επιχείρησαν μια γενική επίθεση. Για άλλη μια φορά, όπως συνέβη στο Ποκρόφσκ και συμβαίνει τώρα στην Κονσταντίνοφκα, η διείσδυση μέσω του αστικού ιστού, σε συνδυασμό με επιθέσεις στην εφοδιαστική γραμμή (που διευκολύνονται από το γεγονός ότι τα νώτα της ομάδας των Ουκρανικών Δυνάμεων βρίσκονται στην απέναντι όχθη ενός ορμητικού ποταμού), οδήγησε σε κρίση στην ουκρανική άμυνα. Μέχρι τις 20 Ιουνίου, ρωσικές προφυλακές είχαν ήδη εντοπιστεί σε όλες τις περιοχές του Λιμάν.

Η πτώση της πόλης θα μπορούσε να οδηγήσει σε προβλήματα εφοδιασμού για ολόκληρη την ουκρανική ομάδα στη βόρεια όχθη του Σεβέρσκι Ντόνετς. Επιπλέον, πρόσφατα έχει αυξηθεί η απειλή μιας διείσδυσης των Ρωσικών Δυνάμεων στις διαβάσεις του ποταμού στη νότια όχθη. Για παράδειγμα, ρωσικά στρατεύματα έχουν προωθηθεί από το προηγουμένως καταληφθέν χωριό Κριβάγια Λούκα προς την Πισκούνοβκα. Νοτιότερα, ρωσικές δυνάμεις έχουν καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος του υλικοτεχνικά σημαντικού χωριού Ράι-Αλεξαντρόφκα.

Προφανώς, ο άμεσος στόχος της ρωσικής επίθεσης στη νότια όχθη είναι το χωριό Νικολάγιεφκα στο Σεβέρσκι Ντόνετς, κοντά στο οποίο βρίσκεται η υδροληψία του καναλιού. Η προώθηση προς αυτήν την περιοχή (μαζί με την πτώση του Λιμάν) θα μπορούσε να αναγκάσει τις Ουκρανικές Δυνάμεις να εγκαταλείψουν τη βόρεια όχθη και όλα τα εδάφη ανατολικά του Λιμάν.

Ποκρόφσκ και Ντομπροπίλια

Ένα σημαντικό μέρος του ρωσικού επιθετικού σχεδίου στο Ντονμπάς ήταν η επιχείρηση κατάληψης της πόλης Ντομπροπίλια, βόρεια του Ποκρόφσκ. Προφανώς, οι Ρωσικές Δυνάμεις υποτίθεται ότι θα προέλαυναν βόρεια, με στόχο την αποκοπή του Κραματόρσκ από τις δυτικές περιοχές της Ουκρανίας.

Ωστόσο, η επιχείρηση σταμάτησε: η διοίκηση των Ουκρανικών Δυνάμεων, ενώ έστειλε μέρος των στρατευμάτων που υπερασπίζονταν την Ντομπροπίλια στις περιοχές Ντνιεπροπετρόφσκ και Ζαπαρόζιε, ενίσχυσε ωστόσο τη γραμμή με δυνάμεις που προήλθαν από την Κονσταντίνοφκα. Αυτές οι αλλαγές δεν επηρέασαν σημαντικά τη δύναμη της ουκρανικής άμυνας: στους έξι μήνες από τότε που οι Ρωσικές Δυνάμεις κατέλαβαν το Ποκρόφσκ, κατάφεραν μόνο να καταλάβουν το γειτονικό χωριό Γκρίσινο, αλλά δεν είχαν καν φτάσει στα περίχωρα της Ντομπροπίλια.

Ωστόσο, τις τελευταίες ημέρες, έχει προκύψει αμυντική κρίση στον τομέα της Ντομπροπίλια: Ρώσοι στρατιώτες έχουν φτάσει στο χωριό Σεβτσένκο, νότια της Ντομπροπίλια. Προηγουμένως, η διοίκηση του 7ου Σώματος Στρατού (Αερομεταφερόμενης Εφόδου) των Ουκρανικών Δυνάμεων, το οποίο υπερασπίζεται την πόλη, έγραψε στο κοινωνικό δίκτυο X (αυτή η ανάρτηση έχει πλέον διαγραφεί) ότι το Σεφτσένκο είναι η κύρια βάση στο άμεσο μετόπισθεν. Οι προμήθειες οχημάτων φτάνουν σε αυτό το χωριό και στη συνέχεια οι στρατιώτες βαδίζουν προς το μέτωπο πεζοί (ή παραδίδουν προμήθειες χρησιμοποιώντας επίγεια τηλεκατευθυνόμενα συστήματα και UAV). Τώρα το μέτωπο έχει φτάσει στον ίδιο το Σεφτσένκο. Αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει απειλή για την άμυνα των Ουκρανικών Δυνάμεων ανατολικά της Ντομπροπίλιας, όπου συνεχίζουν να κατέχουν θέσεις στην πόλη Μπελίτσκε και στο χωριό Νόβι Ντονμπάς.

Περιφέρεια Ζαπαρόζιε

Οι ουκρανικές Δυνάμεις, ως απάντηση στην ανανεωμένη ρωσική επίθεση  προς την πόλη Ορέχοβο στο κέντρο της περιφέρειας Ζαπαρόζιε από τα ανατολικά (από το Γκουλιάι-Πόλε κατά μήκος ενός σταθερού μετώπου που εκτείνεται από τον Δνείπερο έως το Μίρνι), εξαπέλυσαν μια νέα σειρά αντεπιθέσεων στη βόρεια πλευρά των ρωσικών στρατευμάτων. Η προηγούμενη επιχείρηση στην περιοχή μεταξύ των ποταμών Γκαϊτσούρ και Γιαντσούρ έφερε περιορισμένη μόνο επιτυχία: η ρωσική διοίκηση μετέφερε ενισχύσεις από το Ποκρόφσκ και απώθησε τις ουκρανικές μονάδες, καταλαμβάνοντας εκ νέου τα χωριά Μπερεζόβογιε και Τερνόβογιε. Η ουκρανική διοίκηση ανέπτυξε επίσης εφεδρείες (από στρατεύματα που δρούσαν στο παρελθόν στην περιοχή Σούμι) και επανέλαβε τις επιθέσεις σε διάφορες κατευθύνσεις γύρω από το Μπερεζόβογιε και το Τερνόβογιε.

Στόχος όλων αυτών των αντεπιθέσεων είναι ο δρόμος Βελίκα Νοβοσιόλκα-Γκουλιάϊπολε, ο οποίος τροφοδοτεί ολόκληρη τη ρωσική ομάδα «Βοστόκ» που επιχειρεί στις ανατολικές περιοχές Ζαπαρόζιε και Ντνιεπροπετρόφσκ. Η απόσταση από τη Νοβοϊβάνοφκα, την οποία κατέλαβαν οι Ουκρανοί την προηγούμενη μέρα, μέχρι τον δρόμο είναι περίπου δύο χιλιόμετρα.

Πηγή: https://meduza.io/feature/2026/06/25/rossiyskaya-armiya-priblizilas-k-glavnomu-oplotu-ukrainskoy-oborony-v-donbasse-sderzhat-li-etot-natisk-vsu

Οι προκλήσεις της ρωσικής οικονομίας μετά την αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους

Στο εγγύς μέλλον, η ρωσική οικονομία θα βρεθεί σε μια κατάσταση που δεν έχει ξαναδεί από τη σοβιετική εποχή: με πλήρη απουσία εξωτερικού χρέους. Παραδόξως, η απουσία εξωτερικού δανεισμού δεν φέρνει μόνο οφέλη αλλά και προκλήσεις για το κράτος. 

Ο υπουργός Οικονομικών Άντον Σιλουάνοφ διατύπωσε μια φαινομενικά απλή θέση στο Διεθνές Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης: Η Ρωσία δεν εξαρτάται πλέον από δάνεια από διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Το εξωτερικό δημόσιο χρέος της χώρας είναι περίπου μόνο 10% και σύντομα θα αποπληρωθεί πλήρως.

Ωστόσο, η Ρωσία δεν θα αποσυρθεί από το παγκόσμιο σύστημα πληρωμών και υποχρεώσεων. Οι ρωσικές εταιρείες και τράπεζες συνεχίζουν να έχουν εξωτερικό χρέος. Η ρωσική οικονομία, ως σύνολο τραπεζών, εξαγωγέων, χρηματοπιστωτικών και βιομηχανικών ιδρυμάτων, παραμένει επίσης συνδεδεμένη με τον έξω κόσμο μέσω δανείων, διακανονισμών, προκαταβολών, ομολόγων και ενδοεταιρικών δανείων. Ωστόσο, η άρνηση ανάληψης εξωτερικού δημόσιου χρέους αντιπροσωπεύει μια θεμελιώδη σημαντική μετατόπιση στην οικονομική πολιτική της χώρας.

Για τη Ρωσία, οι συζητήσεις για το εξωτερικό χρέος αναπόφευκτα παραπέμπουν στη δεκαετία του 1990. Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, το εξωτερικό δημόσιο χρέος δεν ήταν μόνο οικονομικό αλλά και πολιτικό πρόβλημα. Η χώρα εξαρτιόταν από αναδιαρθρώσεις, δάνεια από το ΔΝΤ, διαπραγματεύσεις με τη Λέσχη των Παρισίων, οίκους αξιολόγησης και το κλίμα των ξένων επενδυτών. Κάθε δημοσιονομική κρίση οδηγούσε σε διαπραγματεύσεις με εξωτερικούς πιστωτές. Κάθε μακροοικονομικό πρόγραμμα φιλτραριζόταν από διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

Έκτοτε, η οικονομική κατάσταση της Ρωσίας έχει αλλάξει ριζικά. Υπ' αυτήν την έννοια, η δήλωση του Σιλουάνοφ δεν αποτελεί απλώς μια ανακοίνωση, αλλά μια επίδειξη ρήξης με εκείνη την εποχή. Η Ρωσία δεν εξαρτάται πλέον από το αν ένας διεθνής οργανισμός θα διαθέσει την επόμενη δόση και ποιοι όροι θα την συνοδεύουν.

Για πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, μια τέτοια εξάρτηση παραμένει πραγματικότητα (όπως, για παράδειγμα, την Ουκρανία). Τα δάνεια από διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς συχνά συνοδεύονται από συστάσεις, παρακολούθηση και απαιτήσεις για δημοσιονομική πολιτική, ιδιωτικοποιήσεις, δασμούς, φόρους και κοινωνικές δαπάνες. Τυπικά, αυτές είναι οικονομικές συνθήκες, αλλά στην πράξη, συχνά γίνονται ένας μηχανισμός επηρεασμού της εσωτερικής πολιτικής.

Μεταξύ άλλων πλεονεκτημάτων της απουσίας εξωτερικού χρέους είναι η μείωση των συναλλαγματικών κινδύνων. Εάν ένα κράτος δανείζεται ενεργά σε δολάρια ή ευρώ, χρειάζεται συνεχή πρόσβαση σε ξένο νόμισμα για την εξυπηρέτηση του χρέους. Υπό κανονικές συνθήκες, αυτό είναι ένα τεχνικό ζήτημα, αλλά υπό κυρώσεις, γίνεται ζήτημα υποδομής πληρωμών: μέσω ποιων τραπεζών πρέπει να διεκπεραιώνονται οι πληρωμές, ποιοι λογαριασμοί δεν είναι μπλοκαρισμένοι και ποιο θεματοφύλακα αναγνωρίζει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων.

Μετά το 2022, η Ρωσία δεν αντιμετώπισε τόσο έλλειψη κεφαλαίων για πληρωμές, όσο το γεγονός ότι η δυτική χρηματοπιστωτική υποδομή δεν ήταν πλέον ουδέτερη. Οι πληρωμές, τα αποθεματικά, τα περιουσιακά στοιχεία, οι διακανονισμοί και οι τίτλοι - όλα αυτά αποδείχθηκαν πολιτικά ευάλωτα. Σε μια τέτοια κατάσταση, όσο λιγότερες υποχρεώσεις σε ξένο νόμισμα έχει ένα κράτος, τόσο λιγότερα σημεία πίεσης αντιμετωπίζει.

Εάν μια χώρα έχει τακτική πρόσβαση σε ξένες αγορές, μπορεί να απειληθεί με κλείσιμο της πρόσβασης σε κεφάλαια, υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής αξιολόγησης, άρνηση έκδοσης χρέους και πάγωμα πληρωμών. Εάν ένα κράτος σπάνια δανείζεται στο εξωτερικό, αυτό το εργαλείο είναι πολύ πιο αδύναμο.

Ένα άλλο πλεονέκτημα της εξάλειψης του εξωτερικού χρέους είναι η προστασία του προϋπολογισμού από εξωτερικούς κραδασμούς. Το χρέος σε ξένο νόμισμα είναι επικίνδυνο όχι μόνο πολιτικά αλλά και οικονομικά. Όταν το εθνικό νόμισμα αποδυναμώνεται, η εξυπηρέτησή του γίνεται πιο ακριβή. Το εγχώριο χρέος σε ρούβλι δημιουργεί επίσης ένα βάρος, αλλά δεν φέρει τον ίδιο άμεσο συναλλαγματικό κίνδυνο.

Είναι σημαντικό, ωστόσο, να αποφευχθεί η υπεραπλούστευση – το εξωτερικό χρέος δεν είναι εγγενώς κακό. Για πολλές χώρες, είναι ένα φυσιολογικό εργαλείο ανάπτυξης. Ο εξωτερικός δανεισμός επιτρέπει την προσέλκυση μακροπρόθεσμων και σχετικά φθηνών κεφαλαίων, την κατασκευή υποδομών, τη χρηματοδότηση της βιομηχανίας και τον εκσυγχρονισμό των μεταφορών, της ενέργειας και του αστικού περιβάλλοντος.

Πολύ περισσότερο που, επειδή, ακόμη και μετά την εξάλειψη του εξωτερικού χρέους, η ανάγκη του κράτους για δανεισμό παραμένει. Ο ομοσπονδιακός προϋπολογισμός πρέπει να εξακολουθεί να χρηματοδοτεί τις δαπάνες, να καλύπτει το έλλειμμα, να εκδίδει ομόλογα και να εξυπηρετεί τις υφιστάμενες υποχρεώσεις. Η εστίαση απλώς μετατοπίζεται από την εξωτερική αγορά συναλλάγματος στην εγχώρια αγορά ρουβλιού. Αυτό σημαίνει ότι το κύριο ζήτημα δεν είναι πλέον το εξωτερικό, αλλά το εγχώριο χρέος: ο όγκος των Ελεύθερων Ζωνών, οι αποδόσεις, το κόστος εξυπηρέτησης και η ζήτηση από τράπεζες, συνταξιοδοτικά ταμεία και ιδιώτες επενδυτές.

Το εσωτερικό χρέος είναι ασφαλέστερο από το εξωτερικό χρέος από άποψη κυριαρχίας, αλλά δεν είναι δωρεάν. Με υψηλό βασικό επιτόκιο, το κράτος πρέπει να δανείζεται με υψηλό κόστος. Όσο υψηλότερη είναι η απόδοση των OFZ (Ομοσπονδιακά Δανειακά Ομόλογα), τόσο περισσότερες δαπάνες του προϋπολογισμού διατίθενται για την εξυπηρέτηση του χρέους.

Επιπλέον, ο κρατικός δανεισμός ανταγωνίζεται τον ιδιωτικό τομέα για εγχώριους χρηματοοικονομικούς πόρους. Μπορεί να είναι πιο επικερδές για τις τράπεζες να αγοράζουν αξιόπιστα κρατικά ομόλογα παρά να χρηματοδοτούν σύνθετα επενδυτικά έργα. Επομένως, η αποφυγή του εξωτερικού χρέους λύνει ένα πρόβλημα αλλά θέτει ένα άλλο: πώς να γίνει το εγχώριο χρέος μακροπρόθεσμο, προσιτό και χρήσιμο για την ανάπτυξη, όχι μόνο για την κάλυψη των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού.

Αυτό εγείρει ένα άλλο σημαντικό ερώτημα.

Η ταχεία αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους δεν αποτελεί μόνο οικονομική διασφάλιση, αλλά και εξάντληση πόρων που διαφορετικά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εγχώρια.

Εάν μια εταιρεία ή μια κυβέρνηση χρησιμοποιεί έσοδα από ξένο νόμισμα για την αποπληρωμή εξωτερικού χρέους, αυτά τα κεφάλαια πηγαίνουν σε εξωτερικούς πιστωτές. Από την άποψη του ισολογισμού, αυτό μειώνει τις υποχρεώσεις. Αλλά από την άποψη της οικονομικής ανάπτυξης, τίθεται το ερώτημα: θα μπορούσαν αυτά τα κεφάλαια να έχουν χρησιμοποιηθεί για εγχώριες επενδύσεις;

Για πολλά χρόνια, η επικρατούσα λογική στη Ρωσία ήταν ότι οι ξένες επενδύσεις ήταν απαραίτητες για την ανάπτυξη. Το ξένο κεφάλαιο θεωρούνταν πηγή τεχνολογίας, χρήματος και πρακτικών διαχείρισης.

Μετά το 2022, αυτό το μοντέλο έχει αλλάξει ριζικά. Οι επενδύσεις από τη συλλογική Δύση δεν μπορούν πλέον να θεωρούνται ως μια σταθερή και πολιτικά ουδέτερη πηγή ανάπτυξης. Αυτό σημαίνει ότι οι εγχώριες πηγές επενδύσεων αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη σημασία: έσοδα από εξαγωγές, εγχώριες αποταμιεύσεις, το τραπεζικό σύστημα, κυβερνητικά προγράμματα, χρηματιστήριο και κεφάλαια από μεγάλες εταιρείες. Ωστόσο, η Ρωσία διατηρεί ένα θετικό ισοζύγιο εξωτερικού εμπορίου. Η χώρα κερδίζει περισσότερα από τις εξαγωγές παρά ξοδεύει σε εισαγωγές.

Εδώ προκύπτει ένα λεπτό δίλημμα. Η εισροή χρημάτων στην οικονομία θα πρέπει να εξυπηρετεί την ανάπτυξη και όχι να τροφοδοτεί τον πληθωρισμό. Η απλή διοχέτευση των πλεοναζόντων κεφαλαίων στην κατανάλωση θα μπορούσε να οδηγήσει σε υψηλότερες τιμές. Ωστόσο, η διοχέτευσή τους στην παραγωγή, τις υποδομές, την τεχνολογία, τις μεταφορές, την κατασκευή μηχανολογικού εξοπλισμού, την ενέργεια και τον βιομηχανικό αυτοματισμό θα έχει διαφορετικά αποτέλεσμα: η οικονομία θα λάβει όχι μόνο μετρητά αλλά και νέα δυναμική. Και η αυξημένη παραγωγή θα δημιουργήσει την ανάγκη για πρόσθετη προσφορά χρήματος, η οποία τελικά θα μπορούσε να οδηγήσει σε χαμηλότερο πληθωρισμό.

Επομένως, το χαμηλό εξωτερικό δημόσιο χρέος για τη Ρωσία σήμερα είναι κάτι περισσότερο από ένας απλός μακροοικονομικός δείκτης. Είναι μια εγγύηση οικονομικής κυριαρχίας και ακόμη και ένα στοιχείο οικονομικής άμυνας. Η δήλωση του Σιλουάνοφ δεν είναι μια λογιστική έκθεση, αλλά ένα σημάδι μιας μετατόπισης στο χρηματοπιστωτικό και οικονομικό μοντέλο της χώρας.

Η Ρωσία δεν απομακρύνεται απλώς από την εξάρτησή της από εξωτερικούς πιστωτές. Η ρωσική οικονομία αντιμετωπίζει μια νέα πρόκληση. Πρέπει να δημιουργήσει το δικό της εσωτερικό πλαίσιο οικονομικής ανάπτυξης: με μακροπρόθεσμο χρήμα, μια σταθερή αγορά εγχώριου χρέους, ασφαλή υποδομή πληρωμών και επενδύσεις που δεν επικεντρώνονται στην εξυπηρέτηση παλαιού χρέους, αλλά στην ανάπτυξη της δικής της οικονομίας.

Κείμενο: Ντμίτρι Σκβόρτσοφ

Πηγή: Vzglyad

Η πορεία του πολέμου στην Ουκρανία

Η επίθεση των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων στα τέλη Μαΐου και στις αρχές Ιουνίου επιταχύνθηκε, μετά από αρκετούς μήνες στασιμότητας και ουκρανικών αντεπιθέσεων. Ωστόσο, παρά τις δηλώσεις του Πούτιν ότι «δεν υπάρχει μέρος όπου δεν υπάρχει επίθεση», οι επιτυχίες της Ρωσίας επικεντρώνονται σε λίγες μόνο περιοχές. Για παράδειγμα, τις τελευταίες εβδομάδες, η άμυνα των Ουκρανικών Δυνάμεων στην πόλη Κονσταντίνοφκα, στη νότια μητροπολιτική περιοχή Κραματόρσκ έχει αποδυναμωθεί απότομα. Αυτό επέτρεψε στις Ρωσικές Δυνάμεις να διαπεράσουν το κέντρο της πόλης από δύο πλευρές. Η ρωσική επίθεση συνεχίζεται ανατολικά του Σλαβιάνσκ και του Κραματόρσκ στη νότια όχθη του ποταμού Σεβέρσκι Ντόνετς και κοντά στο κανάλι Σεβέρσκι Ντόνετς-Ντονμπάς. Οι Ρωσικές Δυνάμεις έχουν επίσης επαναλάβει την επίθεσή τους στην ανατολική περιφέρεια του Ζαπαρόζιε με ανανεωμένη δυναμική. Προηγουμένως, τα ρωσικά στρατεύματα είχαν καθηλωθεί για αρκετούς μήνες λόγω των ουκρανικών αντεπιθέσεων. Σε άλλες περιοχές, η πρόοδος των Ρωσικών Δυνάμεων, στην καλύτερη περίπτωση, καθυστερεί. Ο ρωσικός στρατός πιθανότατα δεν θα είναι σε θέση να καταλάβει την μητροπολιτική περιοχή Κραματόρσκ και τις γειτονικές περιοχές της περιφέρειας Ντονέτσκ έως το τέλος του 2026.

Ο Πούτιν ζητά την αποχώρηση του ουκρανικού στρατού από την περιοχή του Ντονέτσκ -αυτή είναι η προϋπόθεση του Κρεμλίνου για κατάπαυση του πυρός. Αυτή η κατάπαυση του πυρός φέρεται να συμφωνήθηκε από τον Πούτιν και τον Ντόναλντ Τραμπ στο Άνκορατζ το 2025. Ακόμα και τώρα, η Μόσχα απαιτεί περιστασιακά την παράδοση όλων των «ρωσικών» εδαφών, τα οποία θα περιλαμβάνουν επίσης τις επίσημα προσαρτημένες περιοχές Χερσώνα και Ζαπορίζια. Ωστόσο, στο Άνκορατζ, η συμφωνία ήταν ότι η κατάπαυση του πυρός σε αυτές τις περιοχές θα ολοκληρωνόταν κατά μήκος της γραμμής επαφής. Εάν το Κίεβο αρνηθεί (κάτι που έχει επαναλάβει πολλές φορές), το Κρεμλίνο υποσχέθηκε να καταλάβει τα εδάφη με τη βία.

Επί του παρόντος, οι Ουκρανικές Δυνάμεις ελέγχουν εδάφη στη βόρεια περιοχή του Ντονιέτσκ, με επίκεντρο το Κραματόρσκ και το Σλαβιάνσκ. Η εκπλήρωση των απειλών του Κρεμλίνου απαιτεί την κατάληψη αυτών των πόλεων, οι οποίες αποτελούν τη βάση ολόκληρης της άμυνας των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων στο Ντονμπάς. Οι Ρωσικές Δυνάμεις προελαύνουν στο συγκρότημα από τέσσερις κατευθύνσεις τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Επιπλέον, η Ρωσία προσπαθεί να καταλάβει όσο το δυνατόν περισσότερη γη στην περιφέρεια Ζαπαρόζιε για να αποκτήσει μια πιο πλεονεκτική θέση μετά από μια υποθετική διαίρεση της επικράτειάς της κατά μήκος της γραμμής επαφής.

Όλες οι άλλες επιθετικές προσπάθειες των Ρωσικών Δυνάμεων δεν έχουν στρατηγική ή πολιτική σημασία: ούτε η δημιουργία μιας «ζώνης ασφαλείας» κατά μήκος των συνόρων στις περιφέρειες Χάρκοβο και Σούμι, ούτε η μάχη για το Κούπιανσκ στην περιφέρεια του Χάρκοβο, φέρνουν το Κρεμλίνο πιο κοντά σε μια νίκη στο "πνεύμα του Άνγκορατζ". Ως εκ τούτου, οι Ουκρανικές Δυνάμεις έχουν συγκεντρώσει τις κύριες δυνάμεις τους στις περιφέρειες Ντονιέτσκ και Ζαπαρόζιε. Αυτό (μαζί με την αυξημένη χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών) έχει επιβραδύνει την ήδη αργή ρωσική προέλαση.

Έφοδος στην Κονσταντίνοφκα

Μετά από πολλούς μήνες μαχών, προς το τέλος του 2025, οι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν την περιοχή Τορέτσκ και ξεκίνησαν επίθεση στην Κονσταντίνοφκα, τη νοτιότερη πόλη στην περιοχή Κραματόρσκ. Η έκτασή της είναι μεγαλύτερη ακόμη και από το Ποκρόφσκ, το οποίο καταλήφθηκε από τις Ρωσικές Δυνάμεις.

Οι Ουκρανικές Δυνάμεις κράτησαν τα ρωσικά στρατεύματα στα νότια περίχωρα της πόλης για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι ουκρανικές θέσεις στο νότο παραμένουν και οι μάχες συνεχίζονται ακόμη και στην Ιβανόπολη μεταξύ Τορέτσκ και Κονσταντίνοφκα. Ωστόσο, αυτές οι δυνάμεις υπερκεράστηκαν από ρωσικές μονάδες που προχωρούσαν κατά μήκος των δυτικών και ανατολικών περιχώρων της πόλης.

Τις τελευταίες εβδομάδες, ρωσικά στρατεύματα στη νοτιοδυτική Κονσταντίνοφκα διέσπασαν τις ουκρανικές θέσεις στο προαστιακό χωριό Ιλίνοφκα και έφτασαν στο βορειοδυτικό τμήμα της πόλης. Ταυτόχρονα, άλλες μονάδες, οι οποίες είχαν προηγουμένως εισβάλει στη μεγαλύτερη βιομηχανική ζώνη της πόλης, το Εργοστάσιο Ψευδαργύρου, προέλασαν επίσης κατά μήκος του ποταμού Κριβάγια Τόρετς, ο οποίος διασχίζει την Κονσταντίνοφκα.

Μια άλλη ρωσική ομάδα, που προχωρούσε κατά μήκος των ανατολικών προαστίων της Κονσταντίνοφκα, έφτασε στο κέντρο της πόλης μέσω του προαστίου Νοβοντμίτροφκα.

Εν τω μεταξύ, αρκετές ουκρανικές εστίες παρέμειναν πίσω από τις ρωσικές γραμμές, τροφοδοτούμενες από βαριά μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Όπως αποδεικνύει η έφοδος στο Τορέτσκ, ακόμη και σε τόσο δυσμενείς συνθήκες, τα ουκρανικά στρατεύματα (οι ίδιες μονάδες που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Κονσταντίνοφκα) μπορούν να κρατήσουν τη γραμμή για εβδομάδες και μήνες, ακόμη και όταν είναι σχεδόν πλήρως περικυκλωμένα. Ωστόσο, ένα άλλο παράδειγμα είναι η έφοδος στο Ποκρόφσκ και το γειτονικό Μίρνογκραντ. Εκεί, η ταχεία διείσδυση μεγάλου αριθμού ρωσικών ομάδων εφόδου μέσω διαφόρων περιοχών της πόλης οδήγησε στην ταχεία υποβάθμιση της ουκρανικής άμυνας.

Η κατάληψη της Κονσταντίνοφκα είναι απαραίτητη για να συγκεντρώσει ο ρωσικός στρατός δυνάμεις (συμπεριλαμβανομένων χειριστών μη επανδρωμένων αεροσκαφών) στις γειτονιές της πόλης, προκειμένου να συνεχίσει την επίθεσή του προς τα βόρεια - προς το Κραματόρσκ μέσω της Ντρουζκόφκα. Αυτό περιμένουν τα στρατεύματα που έχουν παγιδευτεί στα προάστια της Ντρουζκόφκα στα νοτιοδυτικά (στη συνοικία Σοφίεφκα) και νοτιοανατολικά (στο κανάλι Σεβέρσκι Ντόνετς-Ντονμπάς κοντά στις συνοικίες Μάρκοβο και τη Μαλίνοφκα).

Προέλαση προς το Σλαβιάνσκ

Οι ρωσικές δυνάμεις, έχοντας καταλάβει την πόλη Σεβέρσκ το 2025, συνεχίζουν την επίθεσή τους κατά μήκος του ποταμού Σεβέρσκι Ντόνετς προς το Σλαβιάνσκ.

Αυτή η επιχείρηση αναμενόταν να υποστηριχθεί από μια δύναμη που επιχειρούσε στην απέναντι όχθη του Σεβέρσκι Ντόνετς, προσπαθώντας να καταλάβει την πόλη Λιμάν και τις διαβάσεις του ποταμού νοτιότερα. Ωστόσο, αυτή η δύναμη όχι μόνο δεν κατάφερε να επιτύχει τον κύριο στόχο της, αλλά έχασε και μέρος της κατεχόμενης περιοχής τους τελευταίους μήνες ως αποτέλεσμα των ουκρανικών αντεπιθέσεων.

Αυτό, με τη σειρά του, επιβράδυνε την προέλαση των στρατευμάτων νότια του Σεβέρσκι Ντόνετς, όπου η ρωσική επίθεση σταμάτησε κοντά στην Κριβάγια Λούκα.

Η επίθεση μεταξύ του ποταμού και του καναλιού Σεβέρσκι Ντόνετς-Ντονμπάς (από δυνάμεις μιας μεραρχίας που μόλις έφτασε από το Χερσώνα) συνεχίζεται. Οι ρωσικές δυνάμεις επικεντρώνονται επί του παρόντος στην κατάληψη του χωριού Ράι-Αλεξαντρόφκα, το οποίο καλύπτει το Σλαβιάνσκ από τα νοτιοανατολικά. Συνολικά, ο ρυθμός της προέλασης των Ρωσικών Δυνάμεων σε αυτόν τον τομέα έχει επιβραδυνθεί σημαντικά μετά την κατάληψη του Σεβέρσκ στα τέλη του 2025. Ωστόσο, θα μπορούσε να επιταχυνθεί ξανά εάν η ουκρανική άμυνα νοτιότερα - κοντά στην Κονσταντίνοφκα - συνεχίσει να επιδεινώνεται.

Μάχες στην ανατολική περιοχή του Ζαπαρόζιε

Τον τελευταίο χρόνο, οι Ρωσικές Δυνάμεις διεξάγουν επίθεση μέσω της πόλης Γκουλιάιπολε (η οποία καταλήφθηκε στα τέλη του 2025) προς το κύριο ουκρανικό οχυρό στο κεντρικό τμήμα της περιφέρειας Ζαπαρόζιε - την πόλη Ορέχοβο.

Μετά τις ουκρανικές επιθέσεις στα σύνορα μεταξύ των περιφερειών Ντνιεπροπετρόφσκ και Ζαπαρόζιε τον χειμώνα και στις αρχές της άνοιξης (όπου διείσδυσαν 10-15 χιλιόμετρα μέσα από τις αδύναμες ρωσικές άμυνες στην περιοχή Τέρνόβογιε και Μπερεζόβογιε), η επίθεση των Ρωσικών Δυνάμεων σταμάτησε στα περίχωρα του Γκουλιάιπολε. Η ρωσική διοίκηση αναγκάστηκε να ανακατανείμει μεγάλες εφεδρείες από το Ποκρόφσκ και την Ντρουζκόφκα. Αυτό επέτρεψε στις ρωσικές δυνάμεις να σταματήσουν τις ουκρανικές αντεπιθέσεις κοντά στο Μπερεζόβογιε και το Τερνόβογιε και να επανεκκινήσουν την επίθεση στο Ορέχοβο από τη Γκουλιάιπολε.

Οι Ρωσικές Δυνάμεις δεν έχουν ακόμη καταφέρει να εξαλείψουν πλήρως τον «θύλακα» που σχηματίστηκε από τις ουκρανικές επιθέσεις στα σύνορα μεταξύ των περιοχών Ντνιπροπετρόφσκ και Ζαπαρόζιε (αν και έχουν ανακαταλάβει το Τερνόβογιε και το Μπερεζόβογιε). Φαίνεται ότι η ρωσική διοίκηση προσπαθεί τώρα να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της κάλυψης της βόρειας πλευράς της ομάδας που προελαύνει προς το Όρεχοβο με πιο ριζοσπαστικό τρόπο - επιτιθέμενη στο χωριό Ποκρόφσκογιε, τον κύριο υλικοτεχνικό κόμβο των Ουκρανικών Δυνάμεων στην περιοχή. Στα τέλη Μαΐου, Ρώσοι πεζοναύτες έφτασαν στον ποταμό Βόλτσια ακριβώς νότια του Ποκρόφσκογιε. Οι αντεπιθέσεις σε αυτή την πλευρά συνεχίζονται.

Εν τω μεταξύ, ο ρωσικός 5ος Στρατός Συνδυασμένων Όπλων, έχοντας λάβει ενισχύσεις από το Ποκρόφσκ, συνέχισε την προέλασή του προς τα ανατολικά, προς το Ορέχοβο. Στις αρχές Ιουνίου, οι Ρωσικές Δυνάμεις είχαν φτάσει στη γραμμή Τσαρίβνογιε - Γκουλιάιπολσκογιε (Κομσομόλσκογιε) - Βέρχναγια Τέρσα - Βοζντβίζεφκα, καταλαμβάνοντας και τα τέσσερα χωριά. Τώρα, με την προέλασή τους, απειλούν να διεισδύσουν στα πλευρά και τα νώτα της ουκρανικής ομάδας που υπερασπίζεται τη Μάλαγιαια Τοκμάτσκα και το ίδιο το Ορέχοβο.

Πηγή: https://meduza.io/feature/2026/06/05/putin-govorit-chto-na-fronte-net-mesta-gde-ne-bylo-by-nastupleniya-rossiyskoy-armii-a-kak-na-samom-dele

Κύπρος: Tι σημαίνουν πολιτικά τα αποτελέσματα των κοινοβουλευτικών εκλογών

Podcast με τον Σωτήρη Δημόπουλο, Κοινωνιολόγο-Διεθνολόγο-Συγγραφέα

Οι βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο την Κυριακή 24 Μαΐου είχαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αφενός ανέδειξαν μια εξακομματική Βουλή των Αντιπροσώπων – με την είσοδο και δύο νεοϊδρυθέντων, αντισυστημικών κομμάτων – και αφετέρου επιβεβαίωσαν ότι το πολιτικό σύστημα της Μεγαλονήσου εισέρχεται σε φάση ρευστότητας και ανακατατάξεων.

Το τι σημαίνουν τα αποτελέσματα των κοινοβουλευτικών εκλογών της Κύπρου και το πώς λειτουργούν σε σχέση με το προεδρικό της σύστημα, που οφείλεται κι εκεί η ενίσχυση της άκρας δεξιάς και των άλλων αντισυστημικών δυνάμεων, πόσο έχει αλλάξει η οικονομία και η κοινωνία της χώρας τις τελευταίες δύο δεκαετίες και τελικά ποιος είναι ο αντίκτυπος αυτών των εξελίξεων στη στάση της κοινωνίας απέναντι στο εθνικό ζήτημα είναι τα θέματα που εξετάζονται στο 56ο podcast της σειράς «Διεθνής Ματιά», την οποία δημιουργεί ο Πολυδεύκης Παπαδόπουλος για το ΕRTnews Radio και το ERTecho. Kαλεσμένος είναι ο Σωτήρης Δημόπουλος, Κοινωνιολόγος, Διεθνολόγος και Συγγραφέας με έδρα την Κύπρο, ο οποίος έχει αναπτύξει σχετική με το θέμα αρθρογραφία.

https://www.ertnews.gr/dimosio-vima/arthrografia/kypros-ti-simainoun-politika-ta-apotelesmata-ton-koinovouleytikon-eklogon-poso-exei-allaksei-i-koinonia-kai-i-oikonomia-tis-megalonisou/